Przestrzenie robocze

Obszar roboczy to nazwany kontekst, w którym pracujesz: „Porządkowanie kopii zapasowych”, „Sortowanie dokumentów kandydatów”. Każdy pamięta oba panele, wszystkie otwarte karty, która karta jest aktywna po której stronie, tryb widoku, drzewo folderów, historię wstecz/dalej oraz które pliki były zaznaczone, szybki filtr oraz układ okna — panel boczny, dok, paski i położenie linii podziału. Przełączenie kosztuje jedno kliknięcie i po drodze nigdy nic nie ginie — obszar roboczy nigdy nie jest zapisywany, ponieważ nigdy się nie kończy.

Dopóki nie utworzysz drugiego, nie ma czego oglądać. Żadnego paska, żadnego menu, żadnych skrótów.

Jak to zrobić¶

Przygotuj oba panele do bieżącego zadania: otwórz foldery, dodaj karty, wybierz żądany widok.
Otwórz menu Idź i wybierz Obszary robocze…, następnie Nowy obszar roboczy…. Nadaj mu nazwę.
U góry okna pojawia się pasek kolorowych plakietek, a na pasku menu pojawia się menu Obszar roboczy. Nowy obszar roboczy zaczyna jako kopia układu, w którym byłeś.
Przygotuj nowy obszar roboczy do jego własnego zadania. Ten, z którego przyszedłeś, zachowa to, co miał.
Kliknij plakietkę, aby przełączyć, albo naciśnij Ctrl+1 do Ctrl+9. Przełącza się wszystko.

Powrót do punktu wyjścia¶

Każdy obszar roboczy pamięta również układ, z jakim został utworzony. Obszar roboczy ▸ Zapisz bieżący stan w obszarze roboczym (Cmd+Ctrl+S) czyni bieżący układ tym punktem wyjścia, a Przywróć zapisany stan sprowadza tam z powrotem po popołudniu błądzenia.

Jest to niezależne od ciągłego zapamiętywania: nigdy nie musisz zapisywać, żeby nie stracić swojego miejsca.

Schowek¶

Każdy obszar roboczy ma schowek — na to, co przy porządkach naprawdę się zdarza: trzy foldery w głąb kopii zapasowych znajdujesz coś, co należy do zupełnie innego zadania. Przeciągnij pliki na plakietkę innego obszaru, a wylądują w jego schowku: nie przełączasz się, nic nie jest kopiowane ani przenoszone; licznik na plakietce rośnie, a ty pracujesz dalej. Przytrzymaj ⌥ przy upuszczaniu, aby zamiast tego skopiować do folderu tamtego obszaru, albo ⌘, aby przenieść. Ctrl+Cmd+A wkłada zaznaczenie do schowka bieżącego obszaru, strona Schowek w panelu bocznym pokazuje zawartość, a Obszar roboczy ▸ Kopiuj schowek do drugiego panelu załatwia cały schowek w jednej operacji.

Pliki usunięte w międzyczasie lub leżące na niezamontowanym woluminie są pokazywane jako brakujące, zamiast zostać usunięte, a operacja zbiorcza proponuje je pominąć albo najpierw wyjąć ze schowka. Przeniesienie opróżnia schowek z przeniesionego; kopiowanie zostawia go bez zmian.

Działanie	Skrót
Przełącz na obszar roboczy 1 do 9	Ctrl+1 … Ctrl+9
Uczyń bieżący układ punktem wyjścia	Cmd+Ctrl+S

Wskazówki¶

Kliknij plakietkę prawym przyciskiem, aby zmienić jej nazwę, nadać kolor lub ją usunąć — albo kliknij ✕ przy jej prawej krawędzi, co usuwa obszar roboczy po zapytaniu. Kolor jest tym, po czym rozpoznajesz obszary robocze na pierwszy rzut oka, gdy okno jest wąskie i nazwy już się nie mieszczą.
Dziewięć to granica, aby każda plakietka pozostała rozpoznawalna.
Widok ▸ Pokaż pasek obszarów roboczych ukrywa pasek bez wyłączania funkcji — dla tych, którzy przełączają się między obszarami z klawiatury.
Obszary robocze można całkowicie wyłączyć w Ustawienia ▸ Karty. Twoje obszary robocze zostają zachowane i wracają niezmienione, gdy ponownie włączysz funkcję.

Ograniczenie obszaru roboczego do folderu¶

Obszarowi roboczemu można powiedzieć, czego dotyczy, a wtedy sprawdza, zanim operacja sięgnie poza niego. Kliknij plakietkę prawym przyciskiem, Ogranicz do folderu ▸ Ustaw na aktywny folder, i wybierz, czy operacje poza mają być dozwolone, potwierdzane, czy odrzucane.

Sprawdzane jest, zanim usunięcie weźmie pliki z zewnątrz, zanim kopiowanie lub przeniesienie wyląduje poza, i zanim zmiana nazwy albo nowy folder zapisze poza. Nawigacja nigdy nie jest ograniczana — menedżer plików, który odmawia pokazania folderu, jest zepsuty, a cała wartość tkwi w chwili przed F8. Zapisy w edytorze także nie są objęte; dzieją się we własnym oknie.

Dziennik¶

Każdy obszar roboczy prowadzi zapis tego, co w nim zrobiono — odwiedzone foldery, wykonane operacje, wpisane wiersze powłoki i wszystko, czego odmówiło ograniczenie do folderu. Obszar roboczy ▸ Dziennik… pokazuje go, od najnowszego dnia, z filtrem Problemy dla wszystkiego, co się nie udało albo zostało zatrzymane.

Return powtarza zaznaczony wiersz według tej samej zasady co historia: jednym naciśnięciem można powtórzyć tylko kopiowanie lub przeniesienie, a wiersz powłoki trafia do wiersza poleceń zamiast zostać uruchomiony. Dziennik jest celowo oddzielony od globalnej historii — ta odpowiada na „gdzie zwykle bywam” i porządkuje według częstości; ten odpowiada na „co się tu wydarzyło” i zachowuje kolejność. Usuwa się razem ze swoim obszarem roboczym, poza tym jest przechowywany bez ograniczeń i można go wyłączyć w Ustawienia ▸ Karty.

Przekazywanie obszaru roboczego¶

Obszar roboczy ▸ Eksportuj obszar roboczy… zapisuje bieżący obszar roboczy do pliku .pcworkspace, który można komuś wysłać albo trzymać w folderze projektu. Importuj obszar roboczy… wczytuje go z powrotem, a dwuklik w Finderze tak samo.

Podróżuje zapisany stan początkowy obszaru roboczego — naciśnij najpierw ⌘⌃S, jeśli ma to być układ, który masz przed sobą — wraz z nazwą, kolorem, ograniczeniem folderu i schowkiem. Foldery wewnątrz twojego katalogu domowego zapisywane są w skrócie, żeby plik otworzył się w katalogu domowym drugiej osoby, a nie w folderze nazwanym twoim imieniem.

Czego świadomie nie ma w pliku:

Wszystkiego, co mogłoby być poświadczeniem. Karty wskazujące na połączenie lub zamontowany dysk wtyczki są przy eksporcie usuwane, a raport podaje ile. Nie ma czego stracić, bo o połączeniu nie zapisuje się nic.
Dziennika. Zapisuje, co robiłeś ty, i wymienia foldery na twoim komputerze. Zostaje tutaj.
Pozycji kursora, historii cofania, rozmiaru okna oraz otwartych okien podglądu, edytora, wyszukiwania i synchronizacji.
Kart terminala i rozmów z asystentem. Należą do tego Maca; plik obszaru roboczego niesie gdzie się pracuje, a nie co jest uruchomione.

Import zawsze dodaje obszar roboczy; nigdy nie zastępuje tego, w którym jesteś, i nigdy sam nie przełącza — plik, który ktoś przysłał, nie powinien przestawiać twojego okna. Foldery, których nie ma na tym Macu, otwierają się na najbliższym istniejącym, wpisy schowka zachowują swoje ścieżki i są wyszarzone, a ograniczenie folderu, którego folder nie istnieje, zostaje zachowane, ale pyta zamiast odmawiać. Raport wymienia wszystko.

Uwagi¶

Przełączenie nigdy nie pyta o zapis i nigdy niczego nie zamyka. Trwające operacje na plikach są kontynuowane, podobnie jak wszystko w terminalu: karty obszaru, który opuszczasz, zostają odłożone z żywymi powłokami, a nie zamknięte. Rozmowy asystenta również podążają za obszarem roboczym.
Cofanie podąża za obszarem roboczym tylko dopóki aplikacja działa: krok cofnięcia niesie ze sobą działanie, które je odwraca, a tego nie da się zapisać na dysku.
Obszar roboczy zapamiętuje położenia folderów, a nie pliki w nich. Jeśli zapisany folder został przeniesiony lub usunięty, ta karta otworzy się w najbliższym folderze, który wciąż istnieje.
Przy przejściu ze starszej wersji: obszary robocze zapisane wcześniej stają się plakietkami, a sesja, w której byłeś, staje się pierwszym. Nic nie ginie, a stary plik workspaces.ini zostaje zachowany jako workspaces.ini.migrated.