Atrybuty i uprawnienia

Peach Commander pozwala sprawdzać i zmieniać niskopoziomowe metadane plików i folderów, które Finder w większości utrzymuje poza zasięgiem: uprawnienia POSIX odczytu/zapisu/wykonania, właściciela i grupę, daty modyfikacji i utworzenia, flagi macOS takie jak ukryty i zablokowany oraz atrybuty rozszerzone. Możesz też edytować listę kontroli dostępu (ACL) pliku dla szczegółowych reguł na użytkownika lub grupę, tworzyć dowiązania i aliasy wskazujące na inne elementy oraz dołączać własne komentarze. Te narzędzia są przeznaczone dla zaawansowanych użytkowników, którzy potrzebują precyzyjnej kontroli nad tym, jak elementy się zachowują i kto może ich dotykać.

Zmień atrybuty¶

Zaznacz jeden lub więcej elementów w aktywnym panelu.
Wybierz Plik > Zmień atrybuty….
Ustaw, czego potrzebujesz: przełącz pola odczytu/zapisu/wykonania dla właściciela, grupy i wszystkich (lub wpisz wartość ósemkową bezpośrednio), zmień właściciela lub grupę, przełącz flagi ukryty lub zablokowany oraz ustaw datę modyfikacji lub utworzenia. Użyj Użyj bieżącego dla bieżącego czasu lub skopiuj datę z innego pliku.
Aby zastosować tę samą zmianę w całej zawartości folderu, włącz opcję rekurencyjną i wybierz, czy dotyczy plików, folderów, czy obu.
Kliknij OK, aby uruchomić zmianę. Zmiany rekurencyjne działają jako zadanie w tle z paskiem postępu.

(Rysunek: okno dialogowe Zmień atrybuty. Mieszane wartości w wieloplikowym zaznaczeniu pokazują się jako myślnik, dopóki ich nie ustawisz.)

Edytuj ACL¶

W przypadku reguł wykraczających poza podstawowy model właściciel/grupa/wszyscy edytuj listę kontroli dostępu elementu.

Otwórz Plik > Zmień atrybuty… i otwórz stamtąd edytor ACL.
Każdy wiersz to jedna reguła: użytkownik lub grupa, której dotyczy, czy zezwala, czy odmawia, oraz jakie uprawnienia (odczyt, zapis, usuwanie itd.) przyznaje.
Dodawaj, usuwaj lub edytuj wiersze, a następnie zapisz, aby zapisać listę z powrotem do elementu.

Twórz dowiązania, aliasy i komentarze¶

Plik > Utwórz dowiązanie symboliczne… tworzy dowiązanie symboliczne (symlink) wskazujące na element pod kursorem według ścieżki.
Plik > Utwórz dowiązanie twarde… tworzy dowiązanie twarde do tych samych danych pliku. Dowiązania twarde działają tylko dla plików na tym samym woluminie.
Plik > Utwórz alias… tworzy alias macOS, za którym Finder również może podążać.
Plik > Edytuj komentarz… (Ctrl+Z) otwiera edytor tekstu dla komentarza na plik. Komentarze można wyświetlać we własnej kolumnie i w podpowiedziach stanu.

Skróty¶

Akcja	Skrót
Edytuj komentarz	Ctrl+Z

Uwagi¶

Zmiana właściciela lub grupy zazwyczaj wymaga uprawnień, których nie masz jako zwykły użytkownik; gdy to nastąpi, zmiana jest zgłaszana jako nieudana, a nie stosowana, a reszta Twoich zmian nadal przechodzi.
Komentarze są przechowywane w pliku descript.ion obok Twoich elementów i mogą być również przechowywane jako komentarze Findera, w zależności od Twoich ustawień. Oba są odczytywane przy wyświetlaniu komentarza. Format jest ten sam, którego używa Total Commander i kilku innych menedżerów plików, więc komentarz napisany tutaj da się tam przeczytać.
Komentarze z podziałami wiersza i komentarze w UTF-16 są czytane i zapisywane tak, jak robi to Total Commander: podział wiersza jest przechowywany jako \n, po którym następują dwa bajty znacznika, jaki TC zarejestrował do tego celu, a plik, który był w UTF-16, pozostaje w UTF-16, gdy zmienisz w nim jeden komentarz. Bez tego znacznika \n w czyimś komentarzu to dwa wpisane znaki i pozostają nietknięte.
Komentarz idzie za plikiem. Kopiowanie, przenoszenie i zmiana nazwy zabierają go ze sobą — przy przenoszeniu i kopiowaniu do descript.ion folderu docelowego, przy zmianie nazwy na nową nazwę, także gdy tę zmianę cofniesz. Wyjątkiem jest dołączenie pliku na koniec innego: plik, który zostaje, zachowuje własny komentarz, bo nadal jest tym plikiem.
Gdy wtyczka Notatki jest włączona, jej pasek boczny pokazuje i edytuje ten sam komentarz nad tekstem notatki, żeby nie było dwóch miejsc na to samo.
Dowiązanie symboliczne i alias oba wskazują na cel, ale dowiązanie symboliczne przechowuje zwykłą ścieżkę, podczas gdy alias przechowuje odniesienie macOS, które nadal działa, jeśli cel zostanie przeniesiony lub zmieni nazwę. Dowiązanie twarde to druga nazwa tych samych danych pliku, a nie wskaźnik.